Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012
Πέμπτη 30 Αυγούστου 2012
Ασκήσεων ετοιμότητας συνέχεια… Εν όψει της ανακήρυξης της ΑΟΖ
Bροχή μέσα στον Αύγουστο πέφτουν οι ασκήσεις ετοιμότητας των δυνάμεων ταχείας αντίδρασης των ΕΔ. Έτσι, μετά την Άσκηση «ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ» στις 8 Αυγούστου και αρκετές μικρότερης έκτασης ασκήσεις τις μέρες που ακολούθησαν, προχθές τα ξημερώματα ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος, αιφνιδιαστικά κινητοποίησε και πάλι τις δυνάμεις ταχείας αντίδρασης, κυρίως τους βραχίονες του Πολεμικού Ναυτικού και της ΠΑ, σε ασκήσεις «κατάληψης» εχθρικού πολεμικού πλοίου εν πλω και έρευνας - διάσωσης πιλότων σε εχθρικό έδαφος (Combat Search And Rescue).Η άσκηση ήταν επιτυχής, ο δε βαθμός ετοιμότητας του προσωπικού χαρακτηρίστηκε πολύ ικανοποιητικός.
Πάντως, οι συνεχείς αυτές ασκήσεις και η ανοικτή επικοινωνιακή τους διαχείριση από το ΥΠΕΘΑ έχουν δημιουργήσει προβληματισμό σε αρκετούς αμυντικούς αναλυτές, οι οποίοι αναπόφευκτα τις συνδέουν με ενδεχόμενη ένταση με την Τουρκία το φθινόπωρο, οπότε είναι πιθανή η ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ αλλά και η έναρξη των ερευνών για υδρογονάνθρακες. Να σημειωθεί εδώ ότι το φθινόπωρο αναμένεται «καυτό» και στο εσωτερικό μέτωπο, όπου όλοι περιμένουν έντονο κύμα λαϊκής αντίδρασης από την ψήφιση και υλοποίηση του πακέτου των μέτρων των περιβόητων 11,5 δισ. ευρώ. Συνεπώς, με πιθανή την «αναταραχή» στο εσωτερικό, με το ενεργειακό μέτωπο ανοικτό και με γείτονα τη «γνωστή» Τουρκία, εύλογα κανείς μπορεί να συμπεράνει ότι το φθινόπωρο θα είναι μια ιδιαίτερα «περίεργη» περίοδος και για τα εθνικά θέματα, οπότε, κατά τη λαϊκή ρήση «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν», ορθώς πράττει ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ...
http://paron.gr/
Τα τουρκικά σίριαλ και τα σχέδια της Αγκυρας...
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ
πρώην προέδρου του ΔΣΘ
Με το θέμα των τουρκικών σίριαλ έχουμε ξανασχοληθεί (ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ 4-1-12), αλλά επανερχόμαστε, γιατί το θέμα εξακολουθεί να απασχολεί την επικαιρότητα με μεγαλύτερη ένταση. Κι επειδή κάποιοι θα νομίσουν ότι στο όλο θέμα οι όποιες ανησυχίες είναι υπερβολικές, υπενθυμίζω ότι αρχές Ιανουαρίου του 2010 το αυστριακό περιοδικό «Der Standard» έκανε λόγο για 70 τουρκικά σίριαλ που μεταδίδονταν από τηλεοπτικούς σταθμούς των βαλκανικών χωρών, ενώ από τότε έγινε αναφορά στο θέμα και σε ενημερωτική μελέτη του προέδρου της ΕΜΣ.
Αυτό που γίνεται στα δικά μας χωριά όπου παραλύει κάθε ζωή την ώρα που μεταδίδονται τουρκικά σίριαλ, που δείχνουν μια παραμυθένια - ψεύτικη εικόνα της Τουρκίας, γίνεται σχεδόν σε όλα τα Βαλκάνια. Ο στόχος της Τουρκίας με την «εξαγωγή» τουρκικών σίριαλ (τα προτιμούν τα κανάλια ως φτηνότερα…) είναι να απαλυνθούν οι μνήμες και να αλλάξει η αρνητική εικόνα που είχαν οι βαλκανικοί λαοί για την οθωμανική αυτοκρατορία με απώτερο στόχο τη δημιουργία μιας μορφής «κοινοπολιτείας», στην οποία θα συμμετέχουν οι χώρες που ήταν κάποτε τμήματα της οθωμανικής αυτοκρατορίας…
Οι πληροφορίες έμμεσα επιβεβαιώθηκαν στο ετήσιο συνέδριο Τούρκων διπλωματών που έγινε τέλη του 2011 στην Αδριανούπολη, όπου ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Α. Νταβούτογλου στην εναρκτήρια ομιλία του τόνισε ότι οι πολιτικές που θα εφαρμόσει στο μέλλον η Τουρκία, μέχρι το 2023, στοχεύουν στην ενοποίηση του χώρου των Βαλκανίων, του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας, που, όπως είπε, θα γίνει με ειρηνικό τρόπο και θα σημάνει επιστροφή της Τουρκίας στα Βαλκάνια μετά από έναν αιώνα... με βασικά εργαλεία για την επίτευξη του στόχου την οικονομία, την ιστορία και τον πολιτισμό…
Σίγουρα φαίνονται υπερβολικά όλα αυτά, αλλά για όσους παρακολουθούν τις βαλκανικές εξελίξεις υπάρχουν ορατές ενδείξεις. Καταρχήν σε οποιοδήποτε συνέδριο γίνεται στα Βαλκάνια συμμετέχουν οι Τούρκοι, λέγοντας ό,τι θέλει να ακούσει η κάθε χώρα, κι έτσι στα Σκόπια π.χ. δεν τους αποκαλούν μόνο «Μακεδόνες», αλλά τους λένε να αισθάνονται υπερήφανοι ως απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, ενώ στην Αλβανία έχουμε εμφανή επιρροή της Αγκυρας… με δυσάρεστες συνέπειες για την Ελλάδα (π.χ. ακύρωση της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας - Αλβανίας για οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων).
Κι όμως η Ελλάδα μετά το 1990 είχε το στρατηγικό πλεονέκτημα στην περιοχή και μπορούσε να είναι σημαιοφόρος της ευρωπαϊκής προοπτικής, αναβαθμίζοντας και τον ελληνικό ρόλο. Δυστυχώς ο πολιτικός μας κόσμος όχι μόνο δεν αξιοποίησε την ιστορική ευκαιρία, αλλά οδήγησε την Ελλάδα στην οικονομική και πολιτική χρεοκοπία, περιθωριοποιώντας την ακόμη και στα Βαλκάνια.
Η Αγκυρα αποκαλεί την Ελλάδα «παράνομο κράτος» για τις ασκήσεις
Σκηνικό έντασης στο Αιγαίο από τα μέσα Σεπτεμβρίου έως το τέλος Οκτωβρίου στήνουν με προκλητικές ασκήσεις -απάντηση σε αντίστοιχες ελληνικές- οι Τούρκοι. Την ίδια ώρα, με ΝΟΤΑΜ που εξέδωσαν οι στρατοκράτες της Αγκυρας για τη δέσμευση συγκεκριμένων περιοχών στο Ανατολικό Αιγαίο, επανέρχονται -έπειτα από μεγάλο χρονικό διάστημα- με ευθεία αμφισβήτηση του δικαιώματος αυτοάμυνας της Ελλάδας επί των νησιών που βρίσκονται στην περιοχή, και ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα δυτικά του 25ου Μεσημβρινού να αναπτύσσει στρατιωτικές δυνάμεις σε ασκήσεις που εμπλέκουν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου στο σενάριό τους.
Ειδικότερα, με σχετική ΝΟΤΑΜ που εξέδωσαν σε απάντηση ελληνικής αντίστοιχης ΝΟΤΑΜ, υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα παραβιάζει διεθνείς συνθήκες, εμπλέκοντας σε στρατιωτικές ασκήσεις τα νησιά Ικαρία, Χίο, Λήμνο, Λέσβο, Ψαρά, Σάμο και Σαμοθράκη, τα οποία είναι αποστρατωτικοποιημένες ζώνες βάσει της Συνθήκης Παραχώρησης των Νησιών του Ανατολικού Αιγαίου του 1914 και της Συνθήκης της Λωζάννης που ακολούθησε τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους, η φρασεολογία που χρησιμοποιείται στις τουρκικές ΝΟΤΑΜ δίνει στην Ελλάδα τον χαρακτήρα «παράνομου κράτους» και συνακόλουθα τεκμηριώνει, κατά τους τουρκικούς ισχυρισμούς, δικαίωμα επέμβασης για επαναφορά στην πρότερη νόμιμη κατάσταση.
Κάτι ανάλογο δηλαδή με αυτό που συνέβη στην Κύπρο το 1974, όταν χρησιμοποιήθηκαν συγκεκριμένα άρθρα της Συμφωνίας της Ζυρίχης για να τεκμηριωθεί -κατά την τουρκική άποψη- η απόβαση στο νησί.
Ολα ξεκίνησαν όταν στις 20 Αυγούστου εκδόθηκε από την ΥΠΑ σειρά ΝΟΤΑΜ για μείζονες αεροναυτικές ασκήσεις του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας με πραγματικά πυρά (ή και χωρίς πυρά) στο Βόρειο και Κεντρικό Αιγαίο, επί των παραπάνω νησιών ή στις θαλάσσιες περιοχές που περικλείουν τα νησιά για το διάστημα 17 Σεπτεμβρίου - 31 Οκτωβρίου.
Η τουρκική απάντηση ήρθε τρεις ημέρες αργότερα με την έκδοση δύο ΝΟΤΑΜ, όπου στη μία χαρακτηρίζονται «παράνομες» οι ελληνικές ασκήσεις και στη δεύτερη γίνεται προσπάθεια υποβάθμισης της σημασίας που έχει «η ελληνική αρμοδιότητα επί του FIR».
Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που η Αγκυρα προχωρά στην έκδοση ΝΟΤΑΜ με ανάλογο περιεχόμενο, αν και η ΝΟΤΑΜ περί του FIR δεν είναι κάτι που συνηθίζει. Το βέβαιο είναι ότι για περίπου 40 ημέρες θα ζήσουμε σκηνικά υψηλής έντασης στο Αιγαίο, από τη στιγμή που η Αγκυρα θα θελήσει να κάνει επίδειξη της θέσης ισχύος που θεωρεί ότι έχει έναντι της Αθήνας στην παρούσα χρονική συγκυρία.
Είναι σαφές ότι η Τουρκία «ψάχνεται» για επεισόδιο. Σημειώνουμε την προβολή από τον τουρκικό Τύπο... ανύπαρκτων αερομαχιών και δήθεν «παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου από ελληνικά μαχητικά», όπως πριν από λίγες ημέρες έγραψε η «δημοκρατία».
Ουρανία Γαλανού
Ο Παναγιώτης Ήφαιστος για το βιβλίο "Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν"
Έγραψε για το βιβλίο
Παναγιώτης Ήφαιστος, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων-Στρατηγικών Σπουδών στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς
Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Μουράτ Καραγιλάν «Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν»,σε μετάφραση Σάββα Καλεντερίδη. Μια εξαιρετική απόδοση στα ελληνικά, από έναν καλό γνώστη της τουρκικής γλώσσας, της Τουρκίας και του Κουρδικού Ζητήματος.
Το βιβλίο δεν θα μπορούσε να είχε κυκλοφορήσει σε πιο κατάλληλη στιγμή. Η περιοχή κυριολεκτικά κοχλάζει. Οι εξελίξεις αυξάνουν τις πιθανότητες να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις δημιουργίας του μεγάλου κουρδικού κράτους σε μια από τις στρατηγικά πλέον σημαντικές περιοχές του κόσμου.
Ο αναγνώστης του βιβλίου αυτού θα γίνει σοφότερος για τις πολλές πτυχές αυτού του μεγάλου ζητήματος. Την ιστορική διαδρομή των Κούρδων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, τις περιπέτειές τους το 19οκαι 20ο αι., τις πολλές τάσεις και αποχρώσεις στο εσωτερικό του κουρδικού έθνους και την αφετηρία και εξέγερση κατά τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου μέχρι και σήμερα.
Είναι ταυτόχρονα ένα βιβλίο ιστορίας, διεθνών σχέσεων, πολιτικής επιστήμης, τέχνης του πολέμου –και ιδιαίτερα της τέχνης του ανταρτοπολέμου- και παράλληλα ένα βιβλίο από το οποίο αναβλύζει η αξίωση πολιτικής αυτοδιάθεσης. Γραμμένο από τους πρωταγωνιστές της εξέγερσης των Κούρδων τις τελευταίες δεκαετίες, επιπλέον, είναι μια ζωντανή αφήγηση γεμάτη παραστάσεις ενός εν εξελίξει αγώνα ανεξαρτησίας. Μια πραγματικά ελκυστική εξιστόρηση.
Η ιστορική αφήγηση αρχίζει από την εποχή των Μήδων και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, φτάνει στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και στη γένεση του νεοτουρκικού κράτους, του οποίου αν και αρχικά οι Κούρδοι υπήρξαν συν-ιδρυτές τελικά ξεχάστηκαν. Η ανάλυση αγγίζει σημαντικές πτυχές των προβλημάτων της Μέσης Ανατολής και της τουρκικής πολιτικής και της στρατηγικής αφομοίωσης των Κούρδων μέσα στο Ατατουρκικό κράτος. Συνεχίζει με την ανάλυση των αφετηριών του ένοπλου αγώνα τη δεκαετία του 1980 και με την εξιστόρηση της επαναστατικής δράσης, των πολλών τάσεων στο εσωτερικό του κουρδικού κινήματος, με τις ταραχώδεις επαναστατικές συνδιασκέψεις, την ανελέητη σύγκρουση με τον τουρκικό στρατό τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, τις αλλαγές της στρατηγικής των γειτονικών κρατών και τις επιπτώσεις πάνω στο κουρδικό κίνημα μέχρι και τη σύλληψη του Οτζαλάν.
Τα τελευταία μέρη είναι μια εκπληκτική ανάλυση για τον τρόπο που τίθεται σήμερα το κουρδικό ζήτημα, αλλά και των διλημμάτων της Τουρκίας. Χωρίς την παραμικρή αντι-τουρκική διάθεση και αναλογιζόμενος αυτό το μεγάλο ζήτημα μετά την ανάγνωση αυτού του σημαντικού βιβλίου, κανείς σκέπτεται πως η ανάλυσή του αφορά ζωτικά πρωτίστως την ίδια την Τουρκία. Αφορά τη βιωσιμότητα του τουρκικού κράτους πέραν της στενόμυαλης και κοντόφθαλμης θέσης πως «οι Κούρδοι είναι Τούρκοι» και οδηγεί σε συμπεράσματα για τα προβλήματα και τα διλήμματα της τουρκικής πολιτικής.
Αν ήμουν Τούρκος και διάβαζα αυτό το βιβλίο, θα έκανα δεύτερες σκέψεις για τη σοφία της τουρκικής στρατηγικής τις τελευταίες δεκαετίες και για τις πιθανές διεξόδους ενός τόσο σύνθετου προβλήματος. Επειδή ακριβώς τα πάντα είναι ρευστά και επειδή οι ευκαιρίες των διαφόρων κομματιών του κουρδικού έθνους για αυτονομία ή ανεξαρτησία αυξάνονται όσο αυξάνεται η ένταση και οι διεθνείς διενέξεις στην περιοχή, μια νέα τουρκική πολιτική αυτονομίας των Κούρδων ίσως να μην είναι πλέον πολύ μακριά. Η Άγκυρα ίσως να μην έχει καλύτερη διέξοδο. Ίσως να είναι η μόνη επιλογή.
Η στρατηγική διάσταση, τώρα, δεν είναι αμελητέα. Διαβάζοντας το βιβλίο κανείς πείθεται πως το Κουρδικό είναι το σημαντικότερο διεθνές ζήτημα της Μέσης και Μείζονος Ανατολής. Αφορά τις πιθανές διασπάσεις ή εσωτερικές ανασυντάξεις κρατών –στο Ιράκ αυτό είναι ήδη πραγματικότητα, ενώ ένας πόλεμος στη Συρία καθιστά την αυτονομία των κούρδων εκεί βέβαια-, τις επερχόμενες αλλαγές συμμαχιών, τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πόρων και τις παγκόσμιες στρατηγικές ισορροπίες. Αφορά ασφαλώς ζωτικά και τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας.
Κανείς απαιτείται να γνωρίζει –και το βιβλίο πείθει γι’ αυτό- ότι οι Κούρδοι ανήκουν σε μια ειδική κατηγορία εθνών. Δεν πρόκειται για κάποια μικρή μειονοτική εθνότητα εγκλωβισμένη μέσα σε κάποιο από τα 200 περίπου κράτη της μετα-αποικιακής εποχής για την οποία τίθεται απλά ζήτημα στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων. Οι Κούρδοι είναι ένα ιστορικό έθνος πολλών δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων και αξιώνουν πολιτική κυριαρχία. Η ιστορία θα δείξει τι μορφή μπορεί να πάρει αυτή η πολιτική κυριαρχία.
Η τυπική νομική απάντηση είναι ότι η κρατική ακεραιότητα των κρατών-μελών του ΟΗΕ θεωρείται απαραβίαστη. Ασφαλώς και έτσι είναι και ούτε κανείς μπορεί ελαφρά τη καρδία να υποστηρίξει την άτακτη διάσπαση του νεοτουρκικού κράτους ή κάποιου άλλου κράτους. Ούτε νομίζω κάτι τέτοιο είναι η αξίωση των κύριων ρευμάτων του κουρδικού κινήματος. Η αρχή της κρατικής ακεραιότητας, εν τούτοις, δεν απαντά σε ένα δύσκολο και ίσως αναπάντητο ερώτημα για το τι γίνεται όταν η «μειονότητα» δεν είναι μερικές χιλιάδες μιας εθνοτικής ομάδας, αλλά πολλές δεκάδες εκατομμύρια ενός μεγάλου και ιστορικού έθνους στερούμενου κρατικής κυριαρχίας.
Ενώ η κατάρρευση της αποικιοκρατίας και η ανεξαρτησία 200 περίπου κρατών έγινε στη βάση της αρχής της αυτοδιάθεσης και της αρχής «one man one vote» (διαφορετικά θα είχαμε πάνω από 5000 κράτη), κάποια μεγάλα έθνη εγκλωβίστηκαν μέσα σε άλλα μεγάλα κράτη. Οι Κούρδοι επιπλέον είναι ένα «πολλαπλά εγκλωβισμένο έθνος». Μεγάλες και συμπαγείς ενότητες αυτού του έθνους είναι διάσπαρτες κυρίως στην Τουρκία, το Ιράκ, τη Συρία και το Ιράν.
Το Κουρδικό Ζήτημα τίθεται μετ’ επιτάσεως ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του 21ου αιώνα. Η ρευστότητα της διεθνούς πολιτικής, οι αλλαγές συμμαχιών στη Μέση Ανατολή σε συνδυασμό με την αλλαγή πολλών καθεστώτων και το ενδεχόμενο μεγάλων επερχόμενων συρράξεων, είναι μερικοί μόνο παράγοντες που θα επηρεάσουν την εξέλιξή του. Το μεγάλο πλην διάσπαρτο κουρδικό έθνος αναζητεί αυτονομία, πολιτική αυτοδιάθεση, πατρίδα και εθνική ανεξαρτησία. Οι βαθμίδες αυτών των αξιώσεων, επιπλέον, ποικίλουν ανάλογα με το κράτος στο οποίο αναφερόμαστε και εντός του οποίου βρίσκονται κομμάτια του κουρδικού έθνους. Η ενοποίηση αυτών των κομματιών, επίσης, κάτω από ένα νέο μεγάλο κράτος δεν είναι πλέον σενάριο ιστορικής φαντασίας. Εξαρτάται, εν πολλοίς, από την έκβαση των διενέξεων που συντρέχουν στη Μέση και τη Μείζονα Μέση Ανατολή.
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στις Εκδόσεις «Ινφογνώμων» για τη σημαντική αυτή βιβλιογραφική συνεισφορά αναφορικά με ένα μεγάλο ιστορικό ζήτημα που τίθεται έντονα στην εποχή μας και που αφορά ζωτικά την ελληνική εξωτερική πολιτική. Κάθε ενδιαφερόμενος αξίζει να το διαβάσει.
Παναγιώτης Ήφαιστος
ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΜΑΖΕΨΕΙ…
Προς di.panoskaltsis@hotmail.com
(ποιοι είναι το «λόμπι της δραχμής» άραγε;)
Πιστός στα βήματα της πολιτικής του Γιώργου Παπανδρέου και του Βαγγέλη Βενιζέλου, ο Αντώνης Σαμαράς προσπαθεί απεγνωσμένα να μας τρελάνει παρουσιάζοντας ως τεράστια επιτυχία κάθε περαιτέρω εξαθλίωση των πολιτών.
«Το λόμπι της δραχμής έχασε ένα γύρο αποφασιστικό», δήλωσε ο Αντώνης Σαμαράς και ας δούμε ποιοι ακριβώς χάνουν και τι. Χάνουν οι συνταξιούχοι και χαμηλοσυνταξιούχοι που θα δουν τις νέες μειώσεις των εισοδημάτων τους να ισχύουν από το πρώτο ευρώ.
Χάνουν οι ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι, καθώς οι γιατροί πλέον δε θα δέχονται ασθενείς χωρίς ζεστό χρήμα και το ίδιο θα πράττουν και οι φαρμακοποιοί που ήδη έχουν εξαπατηθεί αρκετές φορές από τον ΕΟΠΥΥ. ....... >>>>>>>>
Χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα με το θέμα των αποκρατικοποιήσεων καθώς όλοι οι ξένοι επενδυτές έχουν μυριστεί τον καημό του κ. Στουρνάρα να δώσει δημόσια περιουσία όσο – όσο κι έτσι κανείς δεν έρχεται να αγοράσει, παρά περιμένουν να… τους χαριστούν κομμάτια γης και ΔΕΚΟ. Άλλωστε το παράδειγμα της δωρεάς της ΑΤΕ στον Σάλλα, έχει δείξει τον δρόμο των αποκρατικοποιήσεων.
Χάνονται θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, καθώς τα μέτρα των 11,5 δισ. – που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις θα είναι τελικά γύρω στα 20 δισ. ευρώ- δε θα προκαλέσουν τίποτε άλλο παρά ύφεση, άρα έλλειψη ρευστού, τουτέστιν ασφυξία στην αγορά και εν ολίγοις νέα λουκέτα, οπότε το μόνο σίγουρο είναι κι άλλες απολύσεις.
Χάνεται κάθε ίχνος σοβαρότητας του Κράτους, καθώς η κυβέρνηση προσπαθεί απεγνωσμένα να απολύσει δημοσίους υπαλλήλους, κάτι το οποίο είναι και θα κριθεί αντισυνταγματικό εφόσον συμβεί. Κανένα από τα νούμερα του τσίρκου που έχουν διαλέξει να χρησιμοποιήσουν δεν έχει συνταγματικό πάτημα, είτε αυτό λέγεται αξιολόγηση, είτε εφεδρεία. Σε περίπτωση δε, που κάτι τέτοιο συμβεί, ο αριθμός των ανέργων θα μεγαλώσει και το πιθανότερο είναι ότι θα πληγούν ακόμη περισσότερο ευαίσθητοι τομείς, όπως η Δημόσια Υγεία, η Δημόσια Παιδεία και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί που ήδη δουλεύουν στο ρελαντί.
Χάνουν οι άνεργοι, καθώς με βεβαιότητα πλέον ξεχνάμε τις προεκλογικές υποσχέσεις περί παράτασης του επιδόματος ανεργίας στους μακροχρόνια άνεργους, ενώ η ύφεση στερεί κάθε ελπίδα από τους άνεργους να βρουν δουλειά.
Χάνουν οι νεφροπαθείς, παραπληγικοί και άλλες ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες τη μοναδική παροχή του κοινωνικού κράτους, καθώς θα δουν τα επιδόματα των 300 – 350 ευρώ που έπαιρναν, να μειώνονται κατά 100 ευρώ.
Αυτά είναι κάποια από τα λίγα γνωστά μέτρα που αφορούν στο «πακέτο» των 11,5 δισ. Καθώς όμως, όπως είπαμε, τα μέτρα θα πρέπει να καλύψουν ένα ποσό γύρω στα 20 δισ., οι εκπλήξεις που αναμένονται θα είναι ιδιαίτερα δυσάρεστες. Αυτοί, λοιπόν, είναι μόνο κάποιοι από τους πολίτες που πραγματικά «έχασαν έναν γύρο αποφασιστικό» ή μάλλον καλύτερα «έναν ακόμη γύρο».
Είναι αυτοί το «λόμπι της δραχμής» άραγε; Είναι νικητής απέναντι σε αυτούς ο κ. Σαμαράς; Αν γι’ αυτή τη νίκη του πανηγυρίζει, αν αυτούς θεωρεί εχθρούς του και λόμπι της δραχμής, τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κ. Σαμαράς έχει χάσει κάθε ίχνος τσίπας κι εμείς κάθε ελπίδα. Δηλαδή, τα αναμενόμενα…
Περιοδεία και επαφές στα Βαλκάνια από τον Πρόεδρο του Πατριωτικού Μετώπου: Στήνουμε τείχος, απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό.
Προς di.panoskaltsis@hotmail.com
 |
Μέσα από ένα εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ 20 λεπτών, ο βουλγαρικός τηλεοπτικός σταθμός «BTV», παρουσίασε τη μεθοδευμένη προσπάθεια της κυβέρνησης Γκρούεφσκι στα Σκόπια, να αλλάξει την ταυτότητα των…
00:20:07
Προστέθηκε στις 12/4/2012
|  |
Αθήνα, 30 Αυγούστου 2012.
Περιοδεία και επαφές στα Βαλκάνια από τον Πρόεδρο του Πατριωτικού Μετώπου: Στήνουμε τείχος, απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό.
Σειρά επαφών με πολιτικούς φορείς και πατριωτικές οργανώσεις (αποκλειομένων φυσικά των νεοναζιστικών οργανώσεων) των χωρών των Βαλκανίων, προγραμματίζει για τις πρώτες εβδομάδες του Σεπτεμβρίου, ο Πρόεδρος του Πατριωτικού Μετώπου, κ. Σταύρος Βιτάλης.
Συγκεκριμένα, σε πρώτη φάση και μετά τις αλλεπάλληλες συναντήσεις του κ. Βιτάλη, με τους υπεύθυνους τους γραφείου του Κινήματος στη Μόσχα, οι στόχοι που τίθενται, σε αυτήν την πάρα πολύ κρίσιμη για την χώρα μας αλλά και για την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, είναι:
1. Η σύσφιξη των ιστορικών σχέσεων των Βαλκανικών Λαών.
2. Η συμπαράταξή τους, απέναντι στην επιθετικότητα και τον επεκτατισμό της Τουρκίας.
3. Η διατύπωση μιας ενιαίας θεώρησης στον χώρο των Βαλκανίων, ως ζώνης ειρήνης αλλά και αποφασιστικότητας για τη διατήρησή της.
4. Η επιστροφή τέλος στην επιφάνεια, των πολιτικών εκείνων επιλογών φιλίας και συνεργασίας (τις οποίες πρώτος διατύπωσε ο μεγάλος Εθνεγέρτης Ρήγας Φεραίος τον 18ο αιώνα) των Βαλκανικών Λαών. Με εντελώς ρεαλιστική την παράμετρο της καθετοποίησης των οικονομιών των βαλκανικών χωρών και την ισχυροποίησή τους, απέναντι στις πολυεθνικές και στους διεθνείς τοκογλύφους.
Στην πρώτη αυτή φάση των επαφών του, ο Πρόεδρος του Πατριωτικού Μετώπου, θα συναντηθεί με πολιτικούς φορείς και πατριωτικές οργανώσεις, της Σερβίας, του Μαυροβουνίου, της Βουλγαρίας, της Σερβικής Δημοκρατίας (οντότητας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης), της Ρουμανίας, αλλά και με πατριώτες των Σκοπίων, οι οποίοι χρόνια αγωνίζονται κατά των γελοίων αλλά και επικίνδυνων επιλογών του ακροδεξιού VMRO και του ηγέτη του, Νικολά Γκρουέφσκι.
«Τα Βαλκάνια – αναφέρει σε σχετική του δήλωση ο Πρόεδρος του Κινήματος, κ. Σταύρος Βιτάλης και μπορούν και πρέπει να καταφέρουν την ανάπτυξη του φυσικού και ιστορικού τους γεωγραφικού χώρου. Μπορούν να καθετοποιήσουν τις οικονομίες τους. Και φυσικά να στραφούν στους επίσης ιστορικούς και φυσικούς μας σύμμαχους, τους Ρώσους, για τις ανάγκες τους σε ενέργεια και άμυνα.
Οι καιροί που έρχονται, θα είναι καιροί ιδιαίτερα σκοτεινοί και δύσκολοι για την ευρύτερη περιοχή. Αυτό που χρειαζόμαστε, είναι μια νέα δρομολόγηση συνθηκών, όπως της Συμφωνίας της Κεττίγνης και της Συνθήκης του Βελιγραδίου του 1904 με τους Σέρβους, τους Μαυροβούνιους και τους Βούλγαρους και της Δήλωση Συνεννόησης του 1907 με τους Αλβανούς, η οποία θα ανοίξει δρόμους ανάλογους με αυτόν που άνοιξε η Συμφωνία των Κρατών του Αίμου, το 1913. Δρόμοι, που παρά τα πολλαπλά προβλήματά τους, οδήγησαν στην απελευθέρωση των Λαών των Βαλκανίων, από τον Οθωμανικό ζυγό.
Προσωπικά, δεν έχω καμία ψευδαίσθηση, περί της δυναμικής, του «ομόδοξου και του ομόθρησκου» των βαλκανικών Λαών, στο επίπεδο φυσικά των συναισθηματικών δεσμών. Στις διεθνείς σχέσεις, τα γεωστρατηγικά συμφέροντα, είναι αυτά που καθορίζουν τους κανόνες και τους συσχετισμούς, όπως άπειρες φορές έχει καταγραφεί στην ιστορία της χερσονήσου του Αίμου.
Απέναντί μας όμως, έχουμε για μια ακόμη φορά τον ίδιο επικίνδυνο τουρκικό επεκτατισμό. Και για να τον αντιμετωπίσουμε, χρειαζόμαστε συμμαχίες.
Αυτήν την στιγμή, ο ατλαντισμός και η πλήρη κατεύθυνση της χώρας και του συνόλου των πολιτικών σχηματισμών (συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της «τρόϊκας» που κυβερνά τη χώρα), προς τα ΝΑΤΟικά και ευρωατλαντικά συμφέροντα, μόνο καλά δεν έφεραν στο Λαό και την Πατρίδα μας (Εμφύλιος, Κύπρος, Χρέος κλπ).
Ας σπάσουμε επιτέλους αυτήν την μίζερη εσωστρέφεια των εγχώριων «ατζέντηδων» του ΔΝΤ, της ΤΡΟΙΚΑΣ και των διεθνών τοκογλύφων και ας αντλήσουμε διδάγματα από την ιστορία μας, χαράσσοντας ρεαλιστικές επιλογές, με τους ιστορικούς και φυσικούς μας γείτονες στα Βαλκάνια».
Σημείωση: Κάντε τον κόπο να δείτε το παραπάνω αφιέρωμα της βουλγαρικής τηλεόρασης, για την «αλυτρωτική τρέλα» που επικρατεί στα Σκόπια. Εκτιμούμε πως είναι ένα «καλό όσο και απλό μάθημα», συγκρότησης φυσικών συμμαχιών.
Πατριωτικό Μέτωπο
Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης
Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης
Κεντρικά Γραφεία Αθηνών: Νίκης 33,
10557, Σύνταγμα, Αθήνα
Τηλ. 2103311642, Φαξ: 2103311652
Τηλ. Προέδρου: 6980292626 http://www.pamet.gr mailto:pametopo@gmail.com
10557, Σύνταγμα, Αθήνα
Τηλ. 2103311642, Φαξ: 2103311652
Τηλ. Προέδρου: 6980292626 http://www.pamet.gr mailto:pametopo@gmail.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)