«Ταξίδι στο όνειρο, ένας Βοναπάρτης στην Επανάσταση του 1821» του Αγγελου Λάππα (βίντεο)

 Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2022

Απο την  παρουσίαση του βιβλίου «Ταξίδι στο όνειρο, ένας Βοναπάρτης στην Επανάσταση του 1821» του Αγγελου Λάππα στον προαυλιο χώρο της Οικίας Κωστή Τσικλητήρα στην Πυλο.

 

Levi’s: Το άδοξο τέλος της ελληνικής εταιρίας  που είχε τα κεντρικά της στην Καλαμάτα

Levi’s

Αν γυρνούσε κάποιος το χρόνο πίσω και μπορούσε με ένα μαγικό τρόπο να αποτρέψει τα λουκέτα των πιο σημαντικών ελληνικών εταιριών, η Ελλάδα θα διέθετε σήμερα μια πολυσύνθετη βιομηχανική παραγωγή, κατασκευάζοντας με υψηλότατα στάνταρ ποιότητας από αυτοκίνητα και λευκές συσκευές έως… καρφίτσες.

Κάπου εκεί, στη μέση, θα βρίσκαμε και μία εταιρεία ένδυσης, που μεταξύ άλλων έκανε το μεγάλο βήμα να παράγει το διασημότερο παντελόνι στον κόσμο. Οι παλαιότεροι ίσως να θυμούνται ότι εκτός από τα αυθεντικά Levi’s, που ήταν εισαγωγής, υπήρχε τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 και η επιλογή αγοράς των «ελληνικών» Levi’s.

Το προϊόν κατασκευαζόταν από την πάλαι ποτέ μεγαλύτερη βιομηχανία ενδυμάτων της χώρας, τη Διεθνή Βιομηχανία Ενδυμάτων ΑΕ, που είχε τα κεντρικά της στην Καλαμάτα. Συγκεκριμένα στην οδό Τσαμαδού στο λιμάνι της πόλης, εκεί όπου από το 1970 έως το 1997 ράφτηκαν εκατομμύρια ελληνικά ρούχα. Στην περίοδο ακμής της η βιομηχανία έφτασε να απασχολεί 480 εργαζόμενους σε Καλαμάτα και Αθήνα, ενώ η δυνατότητα παραγωγής της ξεπερνούσε τα 1,5 εκατ. παντελόνια τζιν ετησίως.

Η εταιρία είχε ιδρυθεί από τον Μεσσήνιο οικονομολόγο και επιχειρηματία Χρήστο Μανιατάκη. Έχοντας πάρει ουσιαστικά το franchise της Levi’s στην Ελλάδα παρήγαγε ­ φασόν ­ τα ομώνυμα τζιν και για την ελληνική αγορά και για αγορές του εξωτερικού, στις οποίες εξήγαγε μεγάλες ποσότητες κάθε λογής ενδυμάτων.

Η βιομηχανία ενδύματος στην Ελλάδα ήταν ένας κλάδος που άνθισε εντυπωσιακά από το 1960 έως το 1975, έκτοτε όμως παρέμεινε στάσιμος και μετά το 1985 ξεκίνησε η πτώση. Όσο αυξανόταν το εισόδημα του (νέο)Έλληνα τόσο γύριζε την πλάτη του στα ελληνικά προϊόντα, καθώς το ρούχο του έπρεπε να είναι και αποδεικτικό οικονομικού status. Ο πρόσθετος λόγος της κρίσης, που το 1994 πήρε διαστάσεις κατολίσθησης (με 12% πτώση της παραγωγής), ήταν η αδυναμία να ξεπεραστεί ο ανταγωνισμός του φθηνότατου κόστους εργασίας, που διέθεταν χώρες της Άπω Ανατολής, της Ανατολικής Ευρώπης, των Βαλκανικών χωρών και της Τουρκίας.

Έτσι, τα πράγματα για τη Διεθνή Βιομηχανία Ενδυμάτων ΑΕ δεν ήταν τόσο ευνοϊκά όσο φαίνονταν, ακόμα και όταν πλησίασε τις 500 θέσεις εργασίας. Τα κόστη ήταν πολύ μεγάλα και στα μέσα της δεκαετίας του ’90 η εταιρία είχε συσσωρεύσει μεγάλου ύψους οφειλές σε 13 ελληνικές και ξένες τράπεζες. Είχε προηγηθεί η διακοπή της συνεργασίας με τη Levi’s, που αποτέλεσε καίριο πλήγμα στη φήμη και τον τζίρο της.

Το 1996 οι πιστώτριες τράπεζες διέκοψαν τη χρηματοδότησή και ένα χρόνο αργότερα η εταιρεία τέθηκε σε καθεστώς εκκαθάρισης. Το υπουργείο Εργασίας είχε απορρίψει αίτημα της εταιρείας για ομαδικές απολύσεις, πράγμα που αποτελούσε προϋπόθεση για τις τράπεζες ώστε να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση. Μελέτη της Bank of America υποστήριζε ότι θα ήταν βιώσιμη αν μείωνε το προσωπικό και σταματούσε τις ζημιογόνες γι’ αυτήν εξαγωγές, παράγοντας προϊόντα μόνο για Ελλάδα και Αλβανία.

Στην προσπάθεια της να κάνει ομαδικές απολύσεις για να επιβιώσει, η εταιρία είχε ζητήσει άδεια από το υπουργείο Εργασίας να ρίξει τον αριθμό των εργαζομένων σε 135, στέλνοντας μαζικά εξώδικα απολύσεων σε πάνω από 250 εργαζόμενους. Τα αιτήματα όμως δεν προχώρησαν, οι τράπεζες έμειναν αμετακίνητες στις θέσεις τους και τελικά συνέβη αυτό που συμβαίνει σχεδόν πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις: η εταιρεία σε εκκαθάριση και οι εργαζόμενοι σε «ομηρεία».

Τα τελευταία χρόνια έρευνες αποδεικνύουν ότι ο καταναλωτής ενδιαφέρεται όλο και ενεργότερα να στηρίξει προϊόντα ελληνικών συμφερόντων, ειδικά στο χώρο της ένδυσης. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι επιχειρήσεις παραγωγής ελληνικών ρούχων που άντεξαν (ή άνοιξαν) να διαγράφουν τα τελευταία χρόνια ανοδική πορεία, παίζοντας με σαφώς καλύτερα χαρτιά στα χέρια τους απ’ ότι προ της κρίσης.

Πηγή: menshouse.gr

ΚΥΝΔΥΝΕΥΕΙ η πόλη της Πύλου με ακρωτηριασμό ;

 Η νέα ναυμαχία του Ναυαρινου ακούει στο όνομα αποκρατικοποιηση της μαρίνας Πύλου, όπου το ΤΑΙΠΕΔ διεκδικεί όλη την ανατολική λιμενική πλευρά της Πύλου και έμπροσθεν της πλατείας τριών ναυαρχων βάσει σχεδίων. Το θέμα είναι να ξέρουμε το ταμείο αποκρατικοποιησης όχι τι διεκδικεί, αλλά τι νομίμως μπορεί να του ανήκει. Αυτό το υπερταμείο δημιουργήθηκε για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας βάσει μνημονειακων δεσμεύσεων της χώρας έναντι των δανειστών, και για αυτό θα πρέπει να υπάρξει πολιτική παρέμβαση. Για να λυθεί το πρόβλημα, το τι τελικά θα πάρει και τι θα μείνει στην Πύλο, γιατί η Πύλος ΚΥΝΔΥΝΕΥΕΙ με ακρωτηριασμό. Εν κατακλείδι για να μην τα πάρει όλα ο εν λόγο επενδυτής για 40 χρόνια και ο μόνος κερδισμένος θα είναι αυτός και οι δανειστές του υπερταμειου ΤΑΙΠΕΔ θα πρέπει να μιλήσει και ο λαός.

Άρθρο του Προέδρου ΛΕΣΧΗΣ ΑΞ/ΚΩΝ Λ.Σ. Αντιναυάρχου Λ.Σ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ Πελοπίδα Επιτ. Α΄Υπαρχηγού Λ.Σ.

 Άρθρο του Προέδρου ΛΕΣΧΗΣ ΑΞ/ΚΩΝ Λ.Σ. Αντιναυάρχου Λ.Σ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ Πελοπίδα Επιτ. Α΄Υπαρχηγού Λ.Σ.

 

« Οι θαλάσσιες ζώνες των Ελληνικών νησιών αντικείμενο επιβολής εκ μέρους της Τουρκίας»

 

Το Καστελλόριζο (Μεγίστη) , καθώς και οι υπόλοιπες νησίδες του συμπλέγματος αυτού, όπως νήσοι, σύμφωνα με το άρθρο 121 παράγραφος 2 της Σύμβασης Δικαίου Θαλάσσης του 1982, έχουν αιγιαλίτιδα ζώνη, και υφαλοκρηπίδα. Σύμφωνα με τις διατάξεις τις διατάξεις της Σύμβασης  Δικαίου Θαλάσσης του 1982, ότι ισχύει για τις ηπειρωτικές ακτές, ισχύει και για τις νησιωτικές. Οι μη κατοικήσιμοι η στερούμενοι ιδίας οικονομικής ζώνης βράχοι σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 121 δεν έχουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), κράτη, ιδίως η Τουρκία, όταν μπροστά από τις ηπειρωτικές ακτές τους υπάρχουν νησιά άλλου κράτους (Ελλάδος), ισχυρίζονται  ότι τα νησιά αυτά αποτελούν μία ¨ειδική περίπτωση¨ και δεν έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις παραπάνω παραγράφους του άρθρου 121.

Δυστυχώς μερικοί από τους διεθνείς δικαστές της Χάγης ως και από άλλα διεθνή δικαστήρια, για καθαρά πολιτικούς λόγους σε πολλές από τις αποφάσεις τους, παραβιάζουν τις διατάξεις της Σύμβασης 1982, και ιδιαίτερα τους κανόνες του Διεθνούς θετικού Δικαίου (γραπτού και εθιμικού), που δεσμεύουν όλα τα κράτη, ακόμη και αυτά που δεν έχουν υπογράψει ή επικυρώσει ή προσχωρήσει στη σύμβαση του 1982.

Σημειωτέον η γείτονα χώρα Τουρκία τίποτα από τα παραπάνω δεν έχει πράξει. Αυτοί οι διεθνείς δικαστές δεν αποφασίζουν αντικειμενικά, όπως οφείλουν, αλλά εξαρτώνται από την πολιτική των μεγάλων δυνάμεων και των μεγάλων διεθνών οργανισμών.

Για τούτο θεωρείται δίκοπο μαχαίρι μία από κοινού με την Τουρκία προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την επίλυση της διαφοράς μας για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου (Καστελλόριζο και λοιπές μικρονησίδες).

Τα πολιτικά κόμματα της Ελλάδας κατά καιρούς δηλώνουν ότι η προσφυγή μας στη Χάγη θα ήταν η καλύτερη λύση. Όμως θεωρείται λάθος προσέγγιση. Διότι το Καστελλόριζο και τα λοιπά νησιά και νησίδια της Ελλάδας, με βάση της διεθνείς συνθήκες έχουν όλες τις τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις , για να έχουν όλες τις θαλάσσιες ζώνες που προβλέπει η Σύμβαση Δικαίου Θαλάσσης του 1982.

Όμως η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας και της Κύπρου εφάπτονται με οριογραμμή μήκους 24 ν.μ. Βέβαια η Τουρκία δεν αποδέχεται τη οριογραμμή αυτή, και υποστηρίζει ότι δεν εφάπτονται , λόγω της μεγάλης των απόστασης μεταξύ του συμπλέγματος των νήσων του Καστελλόριζου και της υπολοίπου Ελλάδας.

Σε ημερίδες που έχουν οργανωθεί για το, Δίκαιο της Θαλάσσης, ιδιαίτερα από φορείς και περιοδικά διάφοροι ομιλούντες έχουν προτείνει διάφορες λύσεις, ακόμα δε και την χάραξη ενός διαδρόμου κ.λ.π.

Αυτό μας θυμίζει τους διαδρόμους εντός της επικράτειας της Ανατολικής Γερμανίας που συνέδεαν το Δυτικό Βερολίνο με την Δυτική Γερμανία.

Αυτούς τους κινδύνους δεν τους βλέπουν αυτοί που υποστηρίζουν την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο ή σε κάποιο άλλο Δικαστήριο. Μόνο η εφαρμογή της αρχής της ίσης απόστασης με ελαφρές παρεκκλίσεις ή αποκτήσεις για τεχνικούς λόγους είναι η λύση της όλης υπόθεσης. Ας το εφαρμόσει η Ελλάδα τώρα. Η Τουρκία πάντα θα απειλεί, πάντα θα ζητά και πάντα όταν βρίσκει ευκαιρία θα αρπάζει. Επίσης η Ελλάδα να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση να εφαρμόσει τις κυρώσεις για την Τουρκία και να μην κωλυσιεργεί. Διαφορετικά η Ελλάδα να αναλάβει μόνη της την όλη υπόθεση.

Με λαμπρότητα τίμησε εορτάζοντας έπειτα από τρία χρόνια υγειονομικής κρίσης την παναγία την Μυρτιδιωτισσα η Πυλος 23 και 24 Σεπτεμβρίου 2022

Μεσσηνίας: Η Παναγία θα σταθεί Υπέρμαχος Στρατηγός σε κάθε αρρωστημένη εθνικιστική διάθεση της γείτονος χώρας

Έκαιγαν ακόμα τα αποκαΐδια από της στάχτες που άφησε ο Ιμπραήμ όταν ήρθε η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα στην Πύλο το 1831. Αυτή την εικόνα στις 23 και 24 Σεπτεμβρίου εορτάζει πανδημα η Πυλος.

Στις Ιερές Ακολουθίες και στην λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος θα συμμετείχαν ο σεβασμιώτατος μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεος, ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Ωρεών κ. Φιλόθεος και ο σεβασμιώτατος μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος.

Με την πάνδημη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος, κορυφώθηκε το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου, ο πανηγυρικός εορτασμός της Παναγίας της Μυρτιδιωτίσσης, στην πόλη της Πύλου.

Το πρωί της κυριωνύμου τελέσθηκε ο Όρθρος, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Λήμνου και Αγ. Ευστρατίου κ. Ιεροθέου και εν συνεχεία το πανηγυρικό Συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβ. Λήμνου και συνιερουργούντων του Αρχιγραμματέως της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ωρεών κ. Φιλοθέου και του οικείου ποιμενάρχου Σεβ. Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου.

Κατά την Θεία Λειτουργία κήρηξε τον θείο λόγο ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ωρεών κ. Φιλόθεος αναφερόμενος στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Εν συνεχεία έλαβε χώρα η μεγαλοπρεπής λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος, με την συνοδεία κλήρου, αρχόντων και λαού και με την τιμητική παρουσία των φιλαρμονικών του Λιμενικού Σώματος και του Δήμου Πύλου – Νέστορος.

Μετά το πέρας της λιτάνευσης ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος ευχαρίστησε για την παρουσία τους, τόσο τον προερχόμενο από την ακριτική Λήμνο, Σεβ. κ. Ιερόθεο όσο και τον Θεοφιλέστατο Αρχιγραμματέα, αναφερόμενος ξεχωριστά προς τον καθένα. Υπόμνησε δε πως η Παναγία ήταν, είναι και θα είναι αρωγός και προστάτης του Γένους μας ενώ τόνισε πως “Η Υπεραγία Θεοτόκος είναι αυτή που στέκεται ως Υπέρμαχος Στρατηγός απέναντι σε κάθε αρρωστημένη εθνικιστική διάθεση της γείτονος χώρας ”.

191 χρόνια από την πρώτη ενθρονιση της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας στην πόλη της Πύλου η οποία εορτάζει από το 1831 στις 24 Σεπτεμβρίου.

πολλές φωτογραφίες στην σελίδα μας στο facebook

https://www.facebook.com/media/set/?vanity=di.panoskaltsis&set=a.6150190291660920

το ταβερνάκι στην Μεθώνη στο έλεος του καιρού

Μεθώνη, όσα παίρνει η θάλασσα