«Κάστρο των θησαυρών της θάλασσας»

Πύλος: «Κάστρο των θησαυρών της θάλασσας»

Φτάσαμε στο κέντρο της Πύλου νωρίς το πρωί. Η πόλη, αγουροξυπνημένη, προσπαθούσε να βρει τους ρυθμούς της, με το θερμόμετρο να βρίσκεται ήδη στα ύψη. Αφήσαμε πίσω μας την κεντρική πλατεία με τα μεγάλα πλατάνια και ανηφορίσαμε προς το Νιόκαστρο, «φύλακα» της πόλης από ένα λόφο στο νότιο άκρο του εντυπωσιακού φυσικού λιμανιού. Ένα φρούριο που ακολούθησε το τυπικό σχέδιο κάστρου της περιόδου 15ου-16ου αιώνα στη Μεσόγειο, με περίβολο να περικλείει τον τειχισμένο οικισμό, και ένα δεύτερο, εξαγωνικής κάτοψης, μικρότερο, που περιλαμβάνει την ακρόπολη, τελευταία γραμμή άμυνας απέναντι στους εχθρούς.
Μαζί με τους πρώτους τουρίστες περάσαμε την πύλη του κάστρου για να συναντήσουμε την προϊσταμένη της Εφορείας Ενάλιων Αρχαιοτήτων, Αγγελική Σίμωσι. Τον κατάλληλο άνθρωπο για μια ξενάγηση σ’ αυτό το σύμπλεγμα μουσείων-μπουτίκ που από το 2012 λειτουργεί μέσα στο Νιόκαστρο και ουσιαστικά αποτελεί τον πρώτο και μοναδικό χώρο στην Ελλάδα όπου μπορεί κανείς να πάρει μια καλή γεύση από τους θησαυρούς των ελληνικών θαλασσών.


«Η ιδέα για την αναστήλωση του κάστρου της Πύλου ήταν του Γεώργιου Παπαθανασόπουλου, πρώτου προϊσταμένου της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων», μας πληροφορεί η κα Σίμωσι. «Είχε στο μυαλό του να δημιουργήσει ένα κέντρο ενάλιων ερευνών αντίστοιχο με αυτό της Αλικαρνασσού, στο σημερινό Μπόντρουμ. Δεν κατάφερε να το φτιάξει, αλλά χωρίς αυτόν δε θα γινόταν ποτέ η αναστήλωση του κάστρου, το οποίο μάλιστα το 1997 έφυγε από την αρμοδιότητα της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων. Ωστόσο, αργότερα, με χίλια ζόρια, καταφέραμε και το πήραμε πίσω. Έτσι, σήμερα σε δύο κτήρια του κάστρου, τον προμαχώνα Μακρυγιάννη και το κτήριο Πασά, αλλά και σε κάποια κελιά και τοξοστοιχίες της ακρόπολης, μπορεί κανείς να δει τη δουλειά που γίνεται στην Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων, να θαυμάσει ευρήματα, να μάθει πού βρίσκονται μερικά από τα πιο σημαντικά ναυάγια, να πάρει πληροφορίες για τους τρόπους συντήρησης και πολλά άλλα».
Η βόλτα ξεκινάει από το κτήριο Πασά, με τον Ηλία Κούβελα να προστίθεται στην παρέα, γέννημα-θρέμμα της Πύλου και 35 χρόνια δύτη στην Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων. Βούτηξε για πρώτη φορά σε ανασκαφή στο Πυθαγόρειο της Σάμου σε ηλικία 17 ετών και από τότε δεν του έχει «ξεφύγει» σχεδόν κανένα ναυάγιο απ’ όσα παρουσιάζονται στην έκθεση με τίτλο «Βυθισμένα ταξίδια, ανθρώπινες εξερευνήσεις: Ίχνη σημαίνοντα στις θάλασσες της Πελοποννήσου».
Στην κεντρική αίθουσα του κτηρίου Πασά, που έχει διαμορφωθεί σαν αρχαίο ξύλινο σκαρί πλοίου, ο επιδαπέδιος χάρτης της Πελοποννήσου βοηθάει τον επισκέπτη να εντοπίσει τα επτά ναυάγια της έκθεσης, τα οποία προέρχονται από την Κεφαλλονιά, τη Ζάκυνθο, τα Κύθηρα και τη Μεθώνη και καλύπτουν μια ευρεία χρονολογική περίοδο, από τους Προϊστορικούς έως τους Νεότερους Χρόνους. Ανάμεσά τους, το ναυάγιο στο ακρωτήριο Ξι στο Ληξούρι Κεφαλλονιάς, με τα εντυπωσιακά αγάλματα που χρονολογούνται στους Ελληνιστικούς Χρόνους.
«Τα γλυπτά εντοπίστηκαν το καλοκαίρι του 1980 από παραθεριστές σε απόσταση 300 μέτρων από την ακτή. Πήγαμε αμέσως και τα ανελκύσαμε λίγο προτού γίνουν λεία αρχαιοκαπήλων», μας λέει ο Ηλίας Κούβελας. Τα εντυπωσιακά ευρήματα από το ακρωτήριο Ξι αποτελούσαν κατά πάσα πιθανότητα αντικείμενο λεηλασίας από ελληνικό ναό και φορτώθηκαν σε πλοίο που κατευθυνόταν προς την Ιταλία αλλά ναυάγησε.
Στην επόμενη προθήκη, μια πυξίδα και λίθινες πλάκες με απολιθώματα ψαριών τραβούν το βλέμμα. Είναι από το μπρίκι «Μέντωρ», το πλοίο που φορτώθηκε από τον Λόρδο Ελγιν με γλυπτά του Παρθενώνα και στο ταξίδι του για τη Μάλτα, απ’ όπου μετά θα έφευγε για την Αγγλία, βυθίστηκε λόγω κακοκαιρίας έξω από τον Αυλέμωνα στα Νότια Κύθηρα.


Φεύγουμε από το κτήριο Πασά για να γνωρίσουμε τους «Βυθισμένους οικισμούς της Νότιας Πελοποννήσου» στον προμαχώνα Μακρυγιάννη, έναν από τους επτά προμαχώνες του Νιόκαστρου, που κι αυτός έχει μετατραπεί σε κομψό μικρό μουσείο. Οι υποβρύχιες έρευνες της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων έχουν αποκαλύψει σημαντικά οικοδομικά κατάλοιπα που έρχονται να επιβεβαιώσουν και να τεκμηριώσουν τις μαρτυρίες των αρχαίων περιηγητών.
«Εδώ παρουσιάζουμε τρεις βυθισμένους οικισμούς της Νότιας Πελοποννήσου», μας εξηγεί η κυρία Σίμωσι. «Το Παυλοπέτρι, που βρίσκεται στο Νομό Λακωνίας, είναι ένας προϊστορικός οικισμός ο οποίος εντοπίστηκε το 1970. Αρχικά έγιναν κάποιες αυτοψίες, αλλά το 2009 η βρετανική αρχαιολογική σχολή μάς πρότεινε να συνεργαστούμε για την ανασκαφή και την ανάδειξή του.



Πράγματι, βρεθήκαμε μπροστά σε έναν πολύ εκτεταμένο οικισμό, εξαιρετικά σημαντικό γιατί εντός του υπήρχε και μέγαρο, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιος άρχοντας κατοικούσε εκεί. Ο δεύτερος οικισμός, επίσης εκτεταμένος, της Μέσης Εποχής του Χαλκού, βρίσκεται στην περιοχή της Μεθώνης, καταλαμβάνει όλη την παραλία μέχρι και μέσα στη θάλασσα και φτάνει περίπου έως και το γνωστό κάστρο της Μεθώνης. Και εκεί έχουν βρεθεί σημαντικά κτήρια, μάλιστα έχει γίνει και μεγάλη γεωλογική έρευνα που δείχνει ότι ο οικισμός βρίσκεται και κάτω από την άμμο. Από τη Μεθώνη έχουμε σημαντικά ευρήματα, όπως ο εγχυτρισμός που παρουσιάζουμε στην έκθεση. Ένα αγγείο, δηλαδή, στο οποίο είχαν θάψει ένα μικρό παιδί. Κατά τα Προϊστορικά Χρόνια, τα μικρά παιδιά τα έθαβαν μέσα σε αγγεία και στη συνέχεια τα τοποθετούσαν στα σπίτια τους.
Η τρίτη βυθισμένη πολιτεία είναι ο αρχαίος Ασωπός στην Πλύτρα Λακωνίας, με κτηριακά συγκροτήματα από την Ελληνιστική, Ρωμαϊκή και Υστερορωμαϊκή Περίοδο. Εκεί, χρειάζεται να επεκτείνουμε την έρευνά μας».

Το μεγάλο στοίχημα
Αφήνουμε τον προμαχώνα Μακρυγιάννη και τις... βυθισμένες πολιτείες και κατευθυνόμαστε προς τον τελευταία σταθμό του κάστρου, την ακρόπολη. Η κα Αγγελική Σίμωσι και οι συνεργάτες της έχουν εκμεταλλευτεί έξι κελιά τα οποία είναι γεμάτα αρχαιότητες, ενώ σε ένα έβδομο μπορεί κανείς να δει καταδυτικό εξοπλισμό μουσειακού χαρακτήρα. Παλιές στολές δυτών και ανιχνευτές μετάλλων, τους πρώτους θαλάμους αποσυμπίεσης, ηλεκτροκίνητα κομπρεσέρ με τα οποία γέμιζαν τις μπουκάλες, ρυθμιστές πλευστότητας κ.ά.
Στις τοξοστοιχίες της ακρόπολης έχει στηθεί η υπαίθρια έκθεση «Ο ελληνικός βυθός μάς διηγείται», μια έκθεση κυρίως φωτογραφική που εμπλουτίζεται με ευρήματα απ’ όλη την Ελλάδα, διαφόρων σχημάτων και εποχών. Θα έλεγε κανείς ότι είναι μια έκθεση-ποτ πουρί των ερευνών που έχουν γίνει τα τελευταία δέκα χρόνια από τη δραστήρια Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων. Κι αυτό μάλλον δεν είναι τίποτα.
«Το μέλλον της αρχαιολογίας της Ελλάδας κρύβεται στην υποβρύχια αρχαιολογία, γιατί η ξηρά μάλλον έχει ολοκληρωθεί», μας λέει η κα Αγγελική Σίμωσι. Ένα από τα επόμενα μεγάλα στοιχήματα για την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων είναι η δημιουργία επισκέψιμων ενάλιων αρχαιολογικών χώρων. Στα σκαριά βρίσκονται ήδη πάρκα στην Πύλο, την Μαγνησία και την Αττική.



Έκθεση της συλλογής Ρενέ Πυώ στην οικία Τσικλητήρα
Φύγαμε από το Νιόκαστο και κατηφορίσαμε στο λιμάνι της Πύλου. Ένα εντυπωσιακό νεοκλασικό δεσπόζει στον ιστορικό όρμο του Ναυαρίνου. Είναι το σπίτι του ολυμπιονίκη Κωστή Τσικλητήρα στη γενέθλια πόλη του. Εδώ και λίγα χρόνια, ο Δήμος έχει παραχωρήσει τον δεύτερο όροφο του κτηρίου στο υπουργείο Πολιτισμού. Η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων, με τη σειρά της, στέγασε εκεί την έκθεση της συλλογής του Γάλλου φιλέλληνα Ρενέ Πυώ (1878-1937). Με την ιδιότητα του δημοσιογράφου, πολεμικού ανταποκριτή και συγγραφέα, ο Ρενέ Πυώ παρακολούθησε τις πολιτικές αναταραχές του πρώτου μισού του 20ού αιώνα στην Ελλάδα, πραγματοποιώντας συνολικά επτά ταξίδια.


Παράλληλα συνέλεγε έργα με κύριο θέμα τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας του 1821, τα οποία αργότερα δώρισε στο ελληνικό κράτος. Χάρτες, ξίφη, πιστόλια, πορτρέτα, λιθογραφίες, χαλκογραφίες, μετάλλια, χειρόγραφα και επιστολές με θέμα τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου και την Ελληνική Επανάσταση παρουσιάζονται σε έντεκα ενότητες στην πανέμορφη οικία του Κωστή Τσικλητήρα.

Ρεπορτάζ: ΓΙΟΥΛΗ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ, Φωτογραφίες: ENRI CANAJ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

το μήνυμα που άφησαν τα παιδια των 67 διασωθέντων στην Μεθωνη

το μήνυμα που άφησαν τα  παιδια των 67 διασωθέντων στην Μεθωνη
να θυμίσουμε ότι ....

Συνολικά 67 πρόσφυγες και μετανάστες διέσωσε την Παρασκευή 19/8  το Λιμενικό από βραχονησίδες, νότια της νήσου Σαπιέντζα

Εξήντα επτά άτομα, διαφόρων εθνοτήτων, μεταξύ των οποίων και παιδιά, περισυνέλεξαν 19/8 και μετέφερε σκάφος του Λιμεναρχείου Καλαμάτας από τις βραχονησίδες "δύο Αδέρφια" νότια της νήσου Σαπιέντζας.

       

     

Ειδικότερα, στις 19-8  περίπου στις 4:00 τα ξημερώματα, άγνωστος τηλεφώνησε στην αστυνομία για ύπαρξη μικρού σκάφους κοντά στη νήσο Σαπιέντζα, η αστυνομία ειδοποίησε το κεντρικό Λιμεναρχείο Καλαμάτας και αμέσως πλωτό σκάφος του Λιμενικού ξεκίνησε έρευνα στην περιοχή όπου το χάραμα εντόπισε, νότια της νήσου Σαπιέντζα, στις βραχονησίδες "δύο Αδέρφια", ένα μικρό ξύλινο σκάφος λευκού χρώματος, το οποίο είχε προσαράξει και τους ανθρώπους να έχουν βγει στα βράχια.

Το σκάφος του Λιμενικού προσέγγισε στις βραχονησίδες και περισυνέλεξε 67 άτομα τα οποία μετέφερε στο λιμάνι της Μεθώνης, που απέχει από τις βραχονησίδες περί τα 3,5 ναυτικά μίλια κι από εκεί, στη συνέχεια, οι μετανάστες μεταφέρθηκαν στο κλειστό γυμναστήριο της Πύλου, όπου  εγινε  καταγραφή και προανάκριση από την αρμόδια Λιμενική Αρχή.

Η Λεσχη Λ.Σ στον Αγιο Φανουριο στην Γιαλοβα

Με την παρουσία ενός  πρώην αρχηγού και υπαρχηγού  Λιμενικού Σωματος δυο ναυάρχων ενός υποναυάρχου , καθώς και αρχιπλοίαρχων  της Λέσχης Λιμενικού Σωματος, και ανωτάτων εν ενεργεία αξιωματικών του Λ.Σ εορτάστηκε στην Γιάλοβα ο Αγιος Φανούριος

Και ενώ αύριο στις 12 συζητείται στο δημοτικό λιμενικό ταμείο Πυλου οι περιβαλλοντικές μελέτες για εγκατάσταση υδατοδρομίου στο λιμάνι της Πυλου

Και ενώ αύριο στις 12 συζητείται στο δημοτικό λιμενικό ταμείο  Πυλου οι περιβαλλοντικές μελέτες για εγκατάσταση υδατοδρομίου στο λιμάνι της Πυλου  Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η προϋπόθεση έγκρισης μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η οποία όμως να μην αφορά μόνο το υδατοδρόμιο αλλά και το λιμάνι στο οποίο θα λειτουργεί το υδατοδρόμιο. Πρακτικά ζητείται έγκριση μελέτης για ολόκληρο το λιμάνι, το οποίο όμως αποτελεί μια υφιστάμενη (σαφώς και αδειοδοτημένη) δομή η οποία βρίσκεται σε λειτουργία και δεν πληροί απαραίτητα τους όρους που έχουν οριστεί για τα υδατοδρόμια.


ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΥΔΑΤΟΔΡΟΜΙΑ

 Όνειρο θερινής νυκτός οι πτήσεις με υδροπλάνα 08/08/2016 Τα άλλα... υδροπλάνα να περνούν βλέπει η χώρα και το φετινό καλοκαίρι, καθώς ακόμη μία χρονιά πέρασε καθιστώντας όνειρο θερινής νυκτός τις πτήσεις με υδροπλάνα.Οι καθυστερήσεις στις αδειοδοτήσεις των υδατοδρομίων έχουν μετατρέψει το εγχείρημα σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες με τις αιτήσεις να συρρέουν κατά δεκάδες στους αρμόδιους φορείς και τις αδειοδοτήσεις να μην παίρνουν σάρκα και οστά.Στελέχη της αγοράς, η οποία αναζητεί τρόπους ανάπτυξης, επισημαίνουν ότι εμπόδιο στην αδειοδότηση αποτελούν ορισμένα σημεία στον νόμο, που απαιτούν διαδικασίες οι οποίες δεν ανταποκρίνονται με ευκολία στην ελληνική πραγματικότητα.Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η προϋπόθεση έγκρισης μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η οποία όμως να μην αφορά μόνο το υδατοδρόμιο αλλά και το λιμάνι στο οποίο θα λειτουργεί το υδατοδρόμιο. Πρακτικά ζητείται έγκριση μελέτης για ολόκληρο το λιμάνι, το οποίο όμως αποτελεί μια υφιστάμενη (σαφώς και αδειοδοτημένη) δομή η οποία βρίσκεται σε λειτουργία και δεν πληροί απαραίτητα τους όρους που έχουν οριστεί για τα υδατοδρόμια. Τα παραπάνω αναφέρονται σε σχετικό ρεπορτάζ της Αλεξάνδρας Κασίμη στην χθεσινή "Καθημερινή, όπου υπογραμμίζονται και τα εξής: "Σήμερα το μοναδικό υδατοδρόμιο που διαθέτει άδεια λειτουργίας είναι αυτό της Κέρκυρας αποτρέποντας πρακτικά την πτητική δραστηριότητα, καθώς οι πτήσεις πρέπει να συνδέουν δύο υδατοδρόμια τουλάχιστον. Στόχος των εταιρειών που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στον κλάδο δεν είναι οι πτήσεις για περιηγήσεις. Οι εμπλεκόμενοι στην αγορά στοχεύουν να υποκαταστήσουν μέρος της ακτοπλοϊκής και ενδεχομένως αεροπορικής δραστηριότητας παρέχοντας μια εναλλακτική στους ταξιδιώτες εντός της χώρας. Η ενίσχυση της διασύνδεσης νησιών μεταξύ τους, αλλά και με ηπειρωτικούς προορισμούς, αποτελεί το κυρίαρχο μέρος του σχεδιασμού λειτουργίας των υδροπλάνων.Τις προσεχείς ημέρες αναμένεται και η αδειοδότηση του αεροδρομίου των Παξών, ενώ στόχος είναι το αργότερο τον Σεπτέμβριο να αδειοδοτηθεί και το αντίστοιχο της Πάτρας. Έτσι, η εταιρεία 'Ελληνικά Υδατοδρόμια', που συνεργάζεται με την 'Κ2 Smart Jets' για το πτητικό κομμάτι, ευελπιστεί ότι μπορεί να ξεκινήσει πτήσεις την προσεχή άνοιξη.Είναι ενδεικτικό μάλιστα ότι, ενώ ο σχετικός νόμος στην Ελλάδα ψηφίστηκε το 2013, τρία χρόνια αργότερα αδειοδοτήθηκε μόλις ένα υδατοδρόμιο. Η αντίστοιχη προσπάθεια στην Κροατία, η οποία δραστηριοποιείται ήδη στον χώρο, οδήγησε στην αδειοδότηση 11 υδατοδρομίων μέσα σε δύο χρόνια από την ψήφιση του νόμου.Η εταιρεία 'Ελληνικά Υδατοδρόμια' μέσω της 'Κ2 Smart Jets' έχει προχωρήσει στην υπογραφή προσυμφώνου συνεργασίας με την κροατική ECA (European Costal Airlines), που εκτελεί πτήσεις με υδροπλάνα στην Κροατία. Η εταιρεία επιχειρεί στην Κροατία με τέσσερα καναδέζικα, 19θέσια, δικινητήρια υδροπλάνα. Η συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών προβλέπει ότι η ECA θα αναλάβει το πτητικό έργο (θα φέρει υδροπλάνα, κυβερνήτες και τεχνικούς στην Ελλάδα) και η 'Ελληνικά Υδατοδρόμια' θα αναλάβει το εμπορικό κομμάτι των πωλήσεων, της λειτουργίας των υδατοδρομίων και τις επαφές με τους αρμόδιους φορείς του ελληνικού Δημοσίου.Τυχόν υλοποίηση της παραπάνω συμφωνίας εξαρτάται, όμως, από την ταχύτητα αδειοδότησης των υδατοδρομίων. Εντός του Αυγούστου αναμένεται να τεθεί σε διαβούλευση το νέο νομοσχέδιο για την αδειοδότηση και λειτουργία των υδατοδρομίων, με στόχο να καμφθούν οι όποιες αγκυλώσεις και να απλοποιηθούν οι διαδικασίες που καθυστερούν τις αδειοδοτήσεις. Έντονες αντιδράσεις από την εταιρεία Hellenic SeaplanesΑπό την άλλη πλευρά, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της εταιρείας Hellenic Seaplanes, υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις για τα όσα αναφέρονται στο κείμενο προς διαβούλευση. Χαρακτηιστικά σημειώνονται και τα εξής: "Στον αέρα βγήκε το νέο 'βελτιωτικό' νομοσχέδιο για την αδειοδότηση, κατασκευή και λειτουργία των υδατοδρομίων το οποίο όμως τορπιλίζει όλες τις ιδιωτικές επενδυτικές πρωτοβουλίες δημιουργώντας έτσι αρνητικό κλίμα για ακόμη μία φορά στο επενδυτικό κοινό των υδροπλάνων.Ένα νομοσχέδιο που απαξιώνει πλήρως και υποβαθμίζει το ρόλο του ιδιώτη επενδυτή και ακυρώνει όλα τα ιδιωτικά υδατοδρόμια, ή το ολιγότερο ανατρέπει πλήρως τα δεδομένα που υπήρχαν μέχρι σήμερα σχετικά με την ανάπτυξη δικτύου υδατοδρομίων στην Ελλάδα, τουλάχιστον όλων όσων έχουν ξεκινήσει με ιδιωτική πρωτοβουλία.Απαράδεκτο θεωρεί η Hellenic Seaplanes το νέο νομοσχέδιο για τα υδατοδρόμια σύμφωνα με τον Πρόεδρο και Διευθύνων Σύμβουλο της Νικόλα Χαραλάμπους, ο οποίος δήλωσε ότι η εταιρεία θα αντιδράσει δυναμικά και θα εργασθεί σκληρά για αποτροπή και αναχαίτιση της αρνητικής πορείας που προδιαγράφει το νέο νομοσχέδιο σε βάρος της λειτουργίας ενός πραγματικά αναπτυξιακού μοντέλου.Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος συνέχισε λέγοντας ότι το νομοσχέδιο είναι απαράδεκτο γιατί ακυρώνει την φιλοσοφία εισαγωγής νέων επενδύσεων στην χώρα, εξουδετερώνει το ρόλο των ιδιωτικών υδατοδρομίων, εκθεμελιώνει και εκτροχιάζει βίαια τη μέχρι σήμερα πορεία υλοποίησης των υδατοδρομίων από ιδιώτες και ανατρέπει το μοντέλο ανάπτυξης του δικτύου υδατοδρομίου, μεταφέροντας την ιδιοκτησία σε δημόσιους φορείς.Συγκεκριμένα ο κ. Χαραλάμπους δήλωσε «Η εταιρεία μας θεωρεί ως ουσιαστικές και αναγκαίες τις βελτιωτικές μεταρρυθμίσεις για τις αδειοδοτήσεις των υδατοδρομίων και αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που αρχικά ξεκίνησε η διαδικασία συγγραφής ενός νέου νόμου, βελτιωμένου χρονικά και απλουστευμένου σε διαδικασίες, η οποία ομολογουμένως ενίσχυε τις ελπίδες μας για την σύντομη έναρξη του πτητικού μας έργου.… Ποτέ δεν αναμέναμε ότι 3,5 χρόνια προσπαθειών μας θα τα ακύρωνε το νέο νομοσχέδιο και θα ενεργούσε μονομερώς ει βάρος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας ανατρέποντας το μέχρι τώρα θετικό κλίμα της κυβερνητικής στήριξης για την ανάπτυξη των υδατοδρομίων στην χώρα μας».Σύμφωνα με τον Γενικό Διευθυντή της εταιρείας κ. Ευάγγελο Ζαγοράκη, ο αποκλεισμός των ιδιωτών στερεί τη δυνατότητα λειτουργίας υδατοδρομίων σε πολλούς προορισμούς: «Πολλά Λιμενικά Ταμεία δεν έχουν τους πόρους για να καλύψουν το κόστος της αδειοδότησης και κατασκευής των υδατοδρομίων και παραχωρούν χώρο της χερσαίας ζώνης λιμένα για την ίδρυση και λειτουργία υδατοδρομίου από ιδιώτη επενδυτή. Έτσι λοιπόν σε περίπτωση που αποκλειστεί η λύση του Ιδιώτη, περιορίζουμε δραματικά τις επιλογές των Λιμενικών Ταμείων με σίγουρο αποτέλεσμα, να μην προχωρήσουν λόγω έλλειψης πόρων και τελικά να χαθούν πολλοί προορισμοί».

Πρόταση προς τον δημο Πυλου--Νεστορος για δημιουργία μουσείου ενθυμημάτων του ολυμπιονίκη Κωστή Τσικλητήρα στην οικία του

Πρόταση προς τον δημο Πυλου--Νεστορος για δημιουργία μουσείου ενθυμημάτων του ολυμπιονίκη Κωστή Τσικλητήρα στην οικία του
Ο θάνατος του Ολυμπιονίκη Κωνσταντίνου Τσικλητήρα(1888-1913)

12.02.1913, Εφημερίδα "Αθήναι"

Σπάνια Ανέκδοτη Φωτογραφία: Ο Ολυμπιονίκης Κωνσταντίνος Τσικλητήρας σημαιοφόρος της Ελληνικής Αποστολής, Στοκχόλμη 1912

12.02.1913, Εφημερίδα "Ακρόπολις"

Μουσείο Σχολικού Πολιτισμού

ΕιΜουσείο Σχολικού Πολιτισμού κονικό Μουσείο Πολιτισμού,  29.8.2016

Με τον όρο Μουσείο εννοείται ένα μόνιμο ίδρυμα, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, στην υπηρεσία της κοινωνίας και της ανάπτυξής της, ανοικτό στο κοινό, που έχει ως έργο του τη συλλογή, τη μελέτη, τη διατήρηση, τη γνωστοποίηση και την έκθεση τεκμηρίων του ανθρώπινου πολιτισμού και περιβάλλοντος, με στόχο τη μελέτη, την εκπαίδευση και την ψυχαγωγία.

Ερευνώντας  κανείς την εθνική ιστοριογραφία δεν θα βρει παράδειγμα ιδιωτικής νομικής συλλογικής οντότητας που να αντιμάχεται την δημιουργία ενός Μουσείου και μάλιστα στο φυσικό του χώρο!  Στη συγκεκριμένη περίπτωση ενός Μουσείου Σχολικού Πολιτισμού, που οι θεσμικοί φορείς της πολιτείας υποστηρίζουν σθεναρά την δημιουργία του.

Όμως,  λαμβάνοντας υπόψη μια πρωτόγνωρη παρουσία εχθρικού περιβάλλοντος, που δεν έχει όπως αναφέραμε ιστορικό προηγούμενο, τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο, το Εικονικό Μουσείο Πολιτισμού αναζητά νέο εναλλακτικό χώρο, για να δημιουργηθεί το Μουσείο Σχολικού Πολιτισμού Κάτω Αμπελοκήπων.

Ώστε, η αρχειακή συλλογή να παρουσιασθεί στο σύνολό της,  στα πλαίσια μια ολοκληρωμένης μουσειακής έκθεσης, βάση των επιστημονικών εικαστικών και τεχνικών αρχών που διέπουν μια έκθεση τεκμηρίων του ανθρώπινου πολιτισμού, που θα καταγράφει την ιστορία της εκπαίδευσης από τα τέλη του 19ου αιώνα έως τα τέλη του 20ου.   Ολοκληρωμένα και τεκμηριωμένα,(και όχι αποσπασματικά και απαξιωμένα, διότι έτσι θα έχανε την ταυτότητα, το κύρος, το στόχο και την επιστημονικότητα της), καθώς  θα περιλαμβάνει περισσότερα από 150 σπάνια ιστορικά τεκμήρια  (μαθητολόγια, αρχιτεκτονικά σχέδια, διοικητικές πράξεις, σπάνιο φωτογραφικό υλικό, απολυτήρια, χειρόγραφα εποχής, νομοθετικά έγγραφα,  επιστολές, σπάνια βιβλία, εφημερίδες εποχής, σχολικά αντικείμενα εποχής κλπ.), από σημαντικές δημόσιες και ιδιωτικές αρχειακές πηγές.

Ας ελπίσουμε, τέλος, να μην χρειαστεί να φθάσουμε στο παράδοξο και αρνητικό φαινόμενο, που δεν έχει και αυτό ανάλογο ιστορικό προηγούμενο, όπου αλλού θα βρίσκεται το κτήριο του Δημοτικού Σχολείου και αλλού η μουσειακή έκθεση με την αρχειακή  συλλογή ιστορικών τεκμηρίων της σχολικής ιστορίας του!!!

25.03.1981, Η τελευταία Εθνική Εορτή του Δημοτικού Σχολείου!

      Το κτήριο αυτό, ιδιοκτησίας του Ιερού Ναού Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης, αποτέλεσε το Δημοτικό Σχολείο του οικισμού Κάτω Αμπελοκήπων κατά τα έτη 1975-1981, καθώς το φυσικό κτήριο του Δημοτικού Σχολείου του οικισμού είχε παρουσιάσει τεχνικά προβλήματα και έτσι η Εκκλησία παραχώρησε για 6 χρόνια το δικό της βοηθητικό κτήριο.  
  Το Εικονικό Μουσείο Πολιτισμού, με την σύμφωνη γνώμη του ιερέα του οικισμού κ.Αθανασόπουλου, του Διευθυντή του Κέντρου Υγείας Μεσσήνης κ. Κωστόπουλου (καθώς το δίχωρο κτήριο φιλοξενεί και αγροτικό ιατρείο), την υποστήριξη του Δημάρχου Πύλου - Νέστορος κ. Καφαντάρη (ο Δήμος με γραπτό αίτημα του στις αρχές του 2016 ζήτησε από την Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας να μας παραχωρηθεί αρχειακό υλικό σχετικά με το Δημοτικό Σχολείο του οικισμού), την υποστήριξη του Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας κ. Κλάδη, την ένθερμη βοήθεια της Προϊσταμένης των Γενικών Αρχείων του Κράτους Νομού Μεσσηνίας κας Αναστασίας Μηλίτση-Νίκα και πρωτίστως την γραπτή έγκριση του Μητροπολίτη Μεσσηνίας Σεβασμιοτάτου κ. Χρυσόστομου, που αγκάλιασε την ιδέα αυτή μετ´ ευχών και ευλογιών (έγκριση Μητροπολίτη 24.02.2016), οργανώνει την δημιουργία ενός Μουσείου Σχολικού Πολιτισμού στον ιστορικό αυτό χώρο, που έχει ιδιαίτερη συμβολική και συναισθηματική αξία. Στόχος είναι το μουσείο να εγκαινιαστεί το 2017 και να αποτελέσει μια κιβωτό πολιτισμού για την εκπαιδευτική ιστορία της περιοχής, καθώς η πολυετής αρχειακή έρευνα έχει πλέον ολοκληρωθεί.

*Διαβάστε στην ηλεκτρονική έκδοση της Εφημερίδας "Θάρρος" της Μεσσηνίας το κείμενο ανάλυσης σχετικά με την δημιουργία του Μουσείου Σχολικού Πολιτισμού:

http://www.tharrosnews.gr/news/content/%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%BD%CE%AD%CE%BF-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9%E2%80%A6

ή εδώ: 

Ένα νέο Μουσείο δημιουργείται 

Η έρευνα, η μελέτη και η προβολή της σχολικής ιστορίας του τόπου μας, ίσως θα μπορούσε να ανασυνθέσει σε σημαντικό βαθμό τόσο τη συλλογική μνήμη και ταυτότητά μας όσο και τις ιδιαιτερότητες της ιστορίας της σχολικής εκπαίδευσης σε αυτή την ιδιαίτερη περιοχή.
Με βάση αυτή τη σκέψη ξεκίνησε μια προσπάθεια αναζήτησης του εκπαιδευτικού και σχολικού παρελθόντος, με πυρήνα τη σχολική ιστορία του οικισμού Κάτω Αμπελοκήπων και της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Πύλου-Νέστορος, αλλά και την ιστορία της σχολικής εκπαίδευσης του εικοστού αιώνα σε εθνικό επίπεδο.
Η μακροχρόνια έρευνα σε αρχειακές πηγές (Γενικά Αρχεία του Κράτους, Αρχεία Νομού Μεσσηνίας, Αρχεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Μεσσηνίας, Αρχεία Δημοτικών Σχολείων της περιοχής, ιδιωτικά αρχεία κ.ά.), σχετικά με εκπαιδευτικά τεκμήρια που αφορούν τόσο στη συγκεκριμένη περιοχή όσο και την ιστορία της σχολικής εκπαίδευσης εν γένει, έφερε στο φως σπάνια και αποκαλυπτικά στοιχεία για τη σχολική ιστορία του τόπου.
Έτσι, με αφορμή τη συμπλήρωση 35 ετών από το κλείσιμο του Δημοτικού Σχολείου Κάτω Αμπελοκήπων (το Δημοτικό Σχολείο εγκαινιάστηκε το 1935 και το τελευταίο κουδούνι χτύπησε τον Ιούνιο 1981), οργανώνουμε τη δημιουργία ενός Μουσείου Σχολικού Πολιτισμού στον οικισμό Κάτω Αμπελόκηποι, με στόχο να ανοίξει το καλοκαίρι του 2016.
Η αναπαράσταση του Δημοτικού Σχολείου με θρανία και μέσα μάθησης του εικοστού αιώνα, η διαφύλαξη και προβολή του ανευρεθέντος αρχειακού υλικού ιστορίας του εκπαιδευτικού και σχολικού παρελθόντος, μέσω εκπαιδευτικού υλικού, μαθητολογίων, γενικών ελέγχων, απολυτηρίων, φωτογραφιών και άλλων σπάνιων εγγράφων, θα αποκαλύπτουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της σχολικής ιστορίας του τόπου και θα δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη να ανασυνθέσει τις προσωπικές του μνήμες και την εκπαιδευτική ιστορία μιας ιδιαίτερης εποχής. Σπάνια έγγραφα και σχέδια που βρέθηκαν στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, όπως τα αρχιτεκτονικά σχέδια του Γυμνασίου Πύλου του 1924, θα συνθέτουν την περιήγηση του επισκέπτη στο χώρο της έκθεσης.
Έτσι, ο επισκέπτης θα μπορεί να δει σπάνιο αδημοσίευτο υλικό από τη σχολική ζωή των αρχών του εικοστού αιώνα έως τα τέλη του εικοστού.
Παράλληλα, θα έχει τη δυνατότητα να ξεφυλλίσει παλιά σχολικά αναγνωστικά, ζωντανεύοντας έτσι όχι μόνο τις αναμνήσεις των σχολικών του χρόνων, αλλά και την ιστορία της εκπαίδευσης, καθώς πρόκειται για σχολικά βιβλία που αποτυπώνουν τις έντονες διαμάχες και αντιπαραθέσεις, που πάντοτε δημιουργούσε η πορεία της εκπαιδευτικής πολιτικής και που αντίκτυπο είχε στα σχολικά βιβλία.
Το πόσο σημαντικά θεωρούσε η εκάστοτε κυβέρνηση τα σχολικά βιβλία αποτυπώνεται στους νόμους που ψηφίζονταν από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, καθώς άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο το κράτος επιχειρούσε παρέμβαση και έλεγχο των σχολικών εγχειριδίων.
Ας μην ξεχνάμε τα πάθη που δημιούργησε το γλωσσικό ζήτημα στην πατρίδα μας, ώσπου να βρει την τελική του λύση, καθώς η πρώτη επιτυχής επίσημη κίνηση για την καθιέρωση της Δημοτικής στην εκπαίδευση έγινε το 1917, με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση της προσωρινής κυβέρνησης του Βενιζέλου, που όριζε τη Δημοτική ως τη γλώσσα που θα χρησιμοποιούνταν πλέον στις πρώτες τάξεις των σχολείων.
Τότε κυκλοφορούν νέα αναγνωστικά, ανάμεσα στα οποία το «Αλφαβητάρι με τον Ήλιο» και τα «Τα Ψηλά Βουνά». Δύο αναγνωστικά-σταθμοί στην ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης, που μέχρι τώρα μιλάνε στις ψυχές των παιδιών.
Αλλά η ριζική αυτή μεταρρύθμιση δε θα κρατήσει για πολύ, καθώς η πολιτική μεταβολή ξαναφέρνει την καθαρεύουσα και η επιτροπή που εξετάζει τα βιβλία αυτά αποφαίνεται «να εκβληθώσι πάραυτα εκ των σχολείων και καώσι».
Στη συνέχεια η δικτατορία του Μεταξά θα αλλάξει τα βιβλία και πάλι, αφού πρώτα, μετά έναν αιώνα σύγκρουσης και εναλλαγής του κρατικού μονοπωλίου και του ελεύθερου ανταγωνισμού, καθιερώνεται με το Νόμο 952/1937 «Περί ιδρύσεως οργανισμού προς έκδοσιν σχολικών βιβλίων» η πολιτική του κρατικού μονοπωλίου και η ίδρυση του Οργανισμού Εκδόσεων Σχολικών Βιβλίων (που μετεξελίχθηκε αργότερα στον ιστορικό Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων).
Το βιβλίο επίσημα αναγνωρίζεται ως ένα ισχυρό μέσο ιδεολογικού ελέγχου και στα νέα βιβλία θα αλλάξουν όχι μόνο τα εξώφυλλα, καθώς θα γεμίσουν με τους μικρούς φαλαγγίτες, αλλά και οι λόγοι του δικτάτορα θα κατακλύσουν το εσωτερικό των αναγνωστικών.
Στη συνέχεια δημιουργούνται νέα αναγνωστικά, πρώτα τα «Καλά Παιδιά» του Γεραντώνη και αργότερα το «Αλφαβητάριον» των Γιαννέλη-Σακκά, με το οποίο μεγάλωσαν γενιές παιδιών, καθώς αποτέλεσε ένα από τα μακροβιότερα αναγνωστικά στην ιστορία της εκπαίδευσής μας.
Το Γλωσσικό Ζήτημα έλαβε τέλος τη δεκαετία του '70, έπειτα από σχεδόν ενάμιση αιώνα διαμάχης, καθώς το 1976 ο υπουργός Παιδείας Ράλλης εισηγείται -και η κυβέρνηση Καραμανλή αποφασίζει το 1977- τη χρήση της Δημοτικής σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, σε όλες τις λειτουργίες και τα έγγραφα του κράτους.
Το γλωσσικό ζήτημα λύνεται τυπικά με την καθιέρωση της Δημοτικής στην εκπαίδευση και στη διοίκηση και παύει πλέον να υπάρχει το φαινόμενο της διγλωσσίας που ταλαιπώρησε την ελληνική παιδεία και κοινωνία για 143 χρόνια. Έτσι η Νέα Ελληνική που χρησιμοποιείται σήμερα, αποτελείται από συνένωση στοιχείων της Δημοτικής και της Καθαρεύουσας.
Η λειτουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων για παιδιά, στη βάση της ιστορίας της εκπαίδευσης και των στοιχείων που την περιέβαλλαν, θα αποτελούν έναν ακόμα βασικό πυλώνα του Μουσείου Σχολικού Πολιτισμού.
Παράλληλα, στόχος είναι η δημιουργία μιας μικρής βιβλιοθήκης στο χώρο της σχολικής έκθεσης, μέσα από τις ευγενικές δωρεές όλων των συμπατριωτών και φίλων του μουσείου. Τέλος, μέσα από την παρουσίαση της ιστορίας του φυσικού κτηρίου του Δημοτικού Σχολείου (που σήμερα βρίσκεται σε ερειπωμένη κατάσταση) κατά τη διάρκεια της εθνικής αντίστασης 1941-44, καθώς το κτήριο αποτέλεσε το αρχηγείο της εθνικής αντίστασης της νοτιοδυτικής Μεσσηνίας, θα επιδιώκεται η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και των φορέων της Πολιτείας, ώστε να ξεκινήσουν άμεσα διαδικασίες αποκατάστασης αυτού του ιστορικού μνημείου της Μεσσηνίας.

Του Δημοσθένη Κορδού
Υποψήφιου διδάκτορα του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=6990841082113254946#editor/target=post;postID=4810818561060322960

υγειονομική βόμβα

οι φωτογραφίες είναι από την Γιάλοβα του καλου  μας φίλου

Δημήτρης Τριπύλας

Σε υγειονομική βόμβα εξελίσσετε η συνεχιζόμενη καύση των σκουπιδιών από 23-8 εως σήμερα ,χθες το βράδι ειδικα στην Μεθώνη η ατμόσφαιρα ηταν αποπνικτική με αποτέλεσμα να υπαρχει Μεγάλη αγανάκτηση του κόσμου.