αλλα λογια Μνήμη Θοδωρή Βλαχοδημήτρη

αλλα λογια 

Μνήμη Θοδωρή Βλαχοδημήτρη 

• ΕΓΙΝΕ βαρύθυμος ο καιρός και ο χρόνος ακαταλάγιαστος στην απόκρυφη οργή του. 
• ΚΙ ΟΜΩΣ ακόμα υπάρχουν ψήγματα χρυσού μέσα στη λάσπη της αλήθειας. 
• ΑΚΟΜΑ υπάρχει φως έστω και αμυδρό για όσους θέλουν να το αναζητήσουν. 
• ΤΑ ΝΕΑ από την πόλη του Νέστορα έχουν αλλάξει πια από τότε που ο κοφτερός λόγος του Θοδωρή Βλαχοδημήτρη έκανε ποίημα τον γενέθλιο τόπο του. 
• ΗΤΑΝ τότε 1951-1952 και η βαριά σκιά του εμφύλιου σπαραγμού έστεκε αμετακίνητη πάνω από το πολύπαθο σώμα της βλοσυρής μητριάς πατρίδας. 
• ΓΡΑΦΕΙ εύστοχα ο Βλαχοδημήτρης τα κρίσιμα χρόνια 1951-1952: 
• «ΚΑΠΟΤΕ παίζαμε ανένοιαστα στην πλακόστρωτη αυλή του σπιτιού μας. Όμως στην πρώτη εφηβεία μας στάθηκε αντίκρυ από μας μια σκυθρωπή, μια αδυσώπητη μοίρα. Δεν γνωρίζαμε την αρχή της. Διδαχτήκαμε μόνο τη φριχτή της συνέπεια». 
• ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ συνέπεια μέσα σε συνέπειες άλλες που σφράγισαν ανεξίτηλα τις ζωές όσων τις υπέστησαν. 
• ΤΑ ΝΕΑ από την πόλη του Νέστορα δεν είναι  ίδια πια, αλλά ούτε ψήγματα αθωότητας γυρεύονται ολόγυρά τους. 
• Η ΡΑΘΥΜΙΑ των μασκοφόρων είναι ενδεικτική της εξουσιαστικής τους απληστίας. 
• Ο ΛΟΓΟΣ του ποιητή αρθρώνει το ανάστημά του με ανυπότακτη διάθεση και διαύγεια κριτικής σκέψης. Ας ακούσουμε ξανά το λόγο του. 
• «Ω ΠΥΛΟΣ, που στους δρόμους σου μ’ έφερε και στ’ ανηφορικά σου σοκάκια ακόμα παιδί η λαχτάρα να μάθω. Μ’ αγαλλίαση πάντα θυμάμαι και σένα και τα πρώτα μεγάλα σκιρτήματα του νου και της νιότης». 
• ΘΥΜΑΤΑΙ ο ποιητής τον γενέθλιο τόπο του, αλλά ο τόπος του πόσο τον θυμάται; 
• ΟΤΑΝ προβάλλονται εμπόδια για να στηθεί η προτομή του στο Σουληνάρι που γεννήθηκε και αντίδραση από τους ταγούς της πόλης του δεν υπάρχει; 
• ΤΑ ΝΕΑ από την πόλη του Νέστορα, Θοδωρή Βλαχοδημήτρη στην εποχή που διανύουμε δεν είναι και τόσο ευχάριστα. 
• ΕΣΥ βέβαια καμία ανάγκη από προτομές δεν έχεις ούτε και τόσοι άλλοι που τους έκαναν προτομές δεν τις ζήτησαν. 
• ΑΥΤΗ η ανάγκη είναι για όλους εκείνους που χρειάζεται να έχουν ένα σημείο αναφοράς κι όμως δεν έχουν. 

• ΠΟΡΕΥΟΜΑΣΤΕ προς ένα μέλλον δίχως μνήμη όπου το έρεβος της λήθης απειλεί να σκεπάσει τα πάντα και να καταπιεί ότι αντιστέκεται. 
• ΣΤΑ ΛΥΡΙΚΑ σου υπομνήματα το είχε επισημάνει: 
• «ΣΤΟΥΣ αιώνες τον άνθρωπο παιδεύει / των παθών η τροχοπέδη / Ίσως γλυτώσει από το αίμα τον πόνο τα δάκρυα, τη χλεύη / αν μάθει τα πάθη του καλά να εκπαιδεύει». 
• ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ομνύω. 
• ΕΤΟΥΤΟΣ ο βαρύθυμος καιρός δεν μας ταιριάζει και χρειάζεται να τον αλλάξουμε. 
• ΚΑΛΗΜΕΡΑ και υγιαίνετε φίλτατοι αναγνώστες. 

Θανάσης Παντές